Showing posts with label Living. Show all posts
Showing posts with label Living. Show all posts

Sunday, October 19, 2014

[Dining] เฝอกินเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ - Vietnamese Noodle Bars



Nam Nam Noodle Bar




การอยู่สิงคโปร์ บอกเลยว่าหาอาหารถูกปากยากมาก เพราะมีแต่มันๆ เลี่ยนๆ จนได้มากินเฝอ เออถูกใจมาก เพราะมีความเหมือนก๋วยเตี๋ยวไทยมากๆ เลย ตอนแรกๆ ก็หากินตาม food court อร่อยบ้าง ไม่อร่อยบ้าง แต่ก็ดีกว่าก๋วยเตี๋ยวมันๆ แล้วก็มาเจอร้านนี้ Nam Nam Noodle Bar ชั้นใต้ดิน Raffles City พอดีไปต่อ MRT ที่สถานี City Hall คนแน่นเอี๊ยดไปไม่ได้ เลยเดินออกมาหาอะไรกิน ลองเดินเล่นๆ เจอร้านนี้เข้า ลองแล้วติดใจ กลายเป็นร้านประจำไปเลย ... คิดอะไรไม่ออก บอกกินเฝอเวียดนาม



โต๊ะส่วนใหญ่ เป็นแบบเก้าอี้บาร์สูงๆ มีโต๊ะเตี้ยเหมือนกันแต่สำหรับมา 2-4 คน


มุมประจำ นั่งหน้าบาร์ ดูพ่อครัวเพลินดี  
แต่บางทีเจอพ่อครัววัยรุ่น มัวแต่เล่นมือถือ กว่าจะทำได้ รอนานเลย


วันธรรมดาคิวยาวเหยียด แต่เอ๋ผกามาคนเดียว เลยได้ที่นั่งไวเสมอ คือตรงหน้าบาร์ แต่ถ้าวันหยุดคนน้อยหน่อยจ๊ะ เพราะตามออฟฟิศหยุดกัน ถ้าคนแน่นต้องยืนต่อคิว แล้วพอมีที่ว่าง พนักงานจะจดเบอร์โต๊ะให้เราบนใบสั่งอาหาร แต่ถ้าคนไม่แน่น เราเดินไปดูเลขโต๊ะเองได้เลย แล้วมาบอกเคาน์เตอร์จ่ายเงิน จ่ายก่อนกินนะ ร้านนี้ดีตรงไม่มี Service Charge และราคารวม GST (VAT) แล้ว ฉะนั้นอย่าไปจิกเค้ามากล่ะ เค้าไม่คิด Ser.Ch. แล้ว /*เกลียดนักพวกชอบจิก พนง.เสิร์ฟ*/ คือลูกค้าเยอะ เค้าบริการคุณแบบราชาไม่ได้หรอกนะ วันไหนคนเยอะ คิวยาวเหยียด แล้วเจอพวกคุณนาย วางกระเป๋าบนเก้าอี้ มา 2 นั่ง 4 ไรเงี้ย สงสาร พนง. ลูกค้ายืนต่อคิวหงุดหงิด จะไปบอกให้ลูกค้าคนอื่นเอากระเป๋าออกก็ไม่ได้ เอ๋ผกาไม่มีอะไรแบบนี้ ถ้านั่งบาร์ก็เอากระเป๋าห้อยตรงเข่าตัวเอง หรือห้องไม่ได้ ก็วางพื้นมันไปเลย







เมนูที่กินประจำคือ PHO Beef + Rice Noodles สลับๆ กัน บางวันก็ Beef Combination S$9.90 (เนื้อ+เครื่องใน+ลูกชิ้น) บางวันก็ Beef Steak Slices S$8.90 เนื้อที่นี่จะนุ่มมากๆ เพราะเค้าเสิร์ฟแบบ Medium Rare คือไม่ลวกมาให้เลย จะแปะเนื้อสดมาบนน้ำซุปร้อนๆ พอเราคลุกให้ทั่วก็สุกพอดี เนื้อจึงนุ่ม ไม่แข็งด้าน





ตอนแรกก็ตกใจนะ มาเนื้อแดงเชียว แต่คลุกในซุปร้อนๆ ก็ทำให้เนื้อไม่ด้าน นุ่มในปาก


ของกินเล่นก็มี ไปครั้งแรกลองสั่ง Crispy Fried Prawn & Pork Rolls S$4.90 ไส้อร่อยดี แต่ติดจะอมน้ำมันไปนิดนึงก็เลยเอาทิชชู่ซับ โอเคกินได้




PHO Beef Combination + Crispy Fried Prawn & Pork Rolls + Lotus Tea = S$17.40
     

แต่ที่ถูกใจมากที่สุดคือ Fresh southern rolls with prawn, fresh herbs, peanut sauce S$4.90 ป่อเปี๊ยะกุ้ง จิ้มซอสใส่ถั่ว ซอสถูกใจใช่เลย มีถั่ว+หอมเจียว อร่อยมากๆ 




ที่ร้านจะวางเครื่องปรุงเอาไว้ให้ อยากเติมอะไรเชิญเลย เอ๋ชอบเอาซอสพริก+ซอสซีฟู๊ด (Hoisin sauce) เพราะรวมกันจะได้รสเปรี้ยวๆ เค็มๆ เผ็ดนิดๆ คนชอบหวานไม่มีน้ำตาลให้นะ เพราะน้ำซุปหวานแล้ว ซึ่งเอ๋ผกาไม่กินหวาน ก็จะแอบเหยาะน้ำปลาอีกนิดนึง ถ้ารู้สึกว่าหวานไปนิ๊ด



Hoisin sauce คือขวดที่ 2 ต่อจากซอสพริก
 
อีกเมนูที่เห็นคนสั่งกันเยอะ แต่ผกายังไม่เคยสั่ง (คือรู้สึกว่าจะอิ่มจุกเกินไปสำหรับมื้อเย็น) คือ Banh Mi เบอร์เกอร์เวียดนาม ท่าทางจะรสจัด เพราะเห็นมีใส่พริกมาด้วย ราคาไม่แพงด้วย ชิ้นเบ้อเริ่มแค่ S$5.90-6.90





อ๊ะเสียดายรูปไม่ชัด จะให้ดูว่าพวกซอสต่างๆ ก็มีขาย วางไว้ในรถน่ารักเชียว


ส่วนใหญ่จะสั่ง Lotus Tea นะ แต่ถ้าเบื่อๆ ก็น้ำเปล่า ขวดจิ๋วกระทัดรัด



Location:  Raffles City, Wheelock Place, Suntec City, Plaza Singapura, Resorts World Sentosa

Website:  http://namnamnoodlebar.com.sg/

่

PHO Street








ร้านนี้ต้องบอกว่าเอาไว้กินแก้ขัด เพราะอยู่ในห้างใกล้บ้าน เนื้อแข็งกว่า ไม่นุ่มเหมือนร้านแรก แต่น้ำซุปอร่อยใช้ได้ค่ะ สาขา Bedok Mall ถ้าวันธรรมดาคนน้อยมาก แต่ถ้าเย็นวันศุกร์คนแน่นทุกโต๊ะจ๊ะ

ลองสั่งทุกเมนูเนื้อมาแล้ว เนื้อแข็งไป คิดว่าเค้าลวกนานไป เฝอจะแพงกว่าร้านแรกนิดหน่อย ประมาณ S$1+  และไม่มีซอสให้ที่โต๊ะนะ ต้องเดินไปเอาที่เคาน์เตอร์เอง หารูปเมนู Beef Combination อันเก่าไม่เจอแฮะ เอาไปแค่นี้ละกันนะ 



PHO Beef Shank $8.90



Bun: Vermicelli with Grilled Beef & Spring Roll (Peanut Souce Base)




Location:  Bedok Mall, Westgate 
Website:  http://www.phostreet.com.sg/





Monday, October 13, 2014

[Dining] เจอก๋วยเตี๋ยวเนื้อไม่ได้ - LeNu Taiwan Beef Noodle Bar


เมื่อวานไปเดินเล่นแถว Bugis เพื่อหาเคสมือถือแบบใสๆ หายากมาก มีแต่แบบฝาพับของซัมซุง ไม่ชอบง่ะ  (แพงด้วยแหล่ะ $50-80) เป็นคนซุ่มซ่ามต้องใส่เคสรอบด้าน นิรภัย ABS กันกระแทกเท่านั้น หาที่ Bugis Junction ไม่เจอ นึกขึ้นได้ มีร้านขายส่งที่เคยซื้อตอน Note 2 ออกใหม่ๆ ตอนนั้นร้านอื่นก็ไม่มีขาย แต่ร้านนั้นมี เดินข้ามถนนไป Bugis Street โลด แล้วก็เจอจริงๆ เคสใสแบบที่ต้องการ $10 เอง คือชั้นจะโชว์มือถือสวยอ่ะนะ ฮ่าๆๆๆ ใน Bugis Street มีไวไฟฟรีด้วย เริ่ดอ่ะ เพราะยกเลิกเบอร์ Unlimited 3G ที่เอาไว้ใส่ Mi-fi ไปแล้ว เหลือเบอร์สัญญาของน้องโน้ต ใช้ 4G, 4G+ ได้ 4GB ของไว ของแพง เราต้องใช้สอยอย่างประหยัด ถ้าดูหนัง ฟังเพลง จะปิด Data อยากโหลดอะไรใช้ไวไฟที่บ้าน ที่ทำงาน เอานะแกร ไงล่ะ คนที่นี่ได้ใช้ 4G+ แต่แพงโคตร จ่ายเดือนละ $62 (เกือบๆ 1,600) ใช้เน็ตด๋อยๆ เมืองไทย แค่ 7-800 แต่ unlimited นะเออ  

ได้เคสละ ว่าจะหาอะไรกินเบาๆ ... อ้าววววว ซวยละ เหลือเงินติดกระเป๋า S$5 ทำไงอ่ะ ดันลืมเอาบัตร ATM มา เพราะวันก่อนใช้แล้วเสียบไว้ในกระเป๋าอีกใบ มีแต่บัตรเครดิตมาใบเดียว ก็เลยเดินวนๆ หาร้านกิน (ร้านที่นี่ส่วนใหญ่รับบัตรเครดิต) ทีแรกว่าจะกินอะไรเบาๆ ก่อนจะไปเกาหลี เพราะนางต้องไปตะบันกินที่นั่นแน่ๆ ฮ่าๆๆ 


แต่แล้ว ก็ต้องใจอ่อนระทวย เมื่อเดินมาเจอร้านนี้ LeNu Taiwan Beef Noodle Bar โหยยยย แค่ภาพเมนูหน้าร้าน ก็ยืนตะกายป้ายน้ำลายหกแล้ว สุดท้ายก็แพ้ใจตัวเอง เดินดุ่มๆ เข้าไปสั่ง  Braised Beef Tendon & Brisket Noodles with Hot & Spicy Braised Beef Soup S$12.90 (330 บ.) ก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋น เอ็นเนื้อ เส้นแบน น้ำซุปเผ็ดจัดจ้าน .... 










แหมหล่อน อยากกินอะไรเบาๆ แต่จัดเอ็นเนื้อมันย่องเลยนะยะ ทำเอ็นเนื้อเค้าเปื่อยมาก กัดละลายในปากเลยน๊าาาา ใครจะอดใจได้   8(>//<)8  ชอบนะ น้ำซุปเผ็ดโดยไม่ต้องปรุงเพิ่มเลย หายากมากร้านที่นี่ ที่จะไม่เติมอะไร ปกติเค้าก็มีให้แต่น้ำปลาแหล่ะ นานๆ จะเจอให้พริกน้ำส้ม (ปั่น) แต่ร้านนี้ ไม่ตรงปรุงเลยอ่ะ รสชาติมันใช่ สำหรับสาวสวยเผ็ดดุอย่างเรา คริๆๆๆ








เค้ามีให้เลือก 3 น้ำซุป ซุปเนื้อตุ๋นดั้งเดิม ซุปเนื้อตุ๋นใส่ผักกาดดอง ซุปเผ็ดจัดจ้าน ... มีเส้น 3 แบบ เส้นหมี่เล็ก เส้นหมี่แบน เส้น ... เรียกว่าไงดีอ่ะ Rice Noodles ... เส้นขาวๆ นุ่มๆ ดึ๋งๆ ไม่รู้แปลไงเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนเส้นเฝอที่เรียกว่า Rice Noodles เหมือนกันนะ จะขาวขุ่น กลมๆ 







ขนาดชามจัดว่าใหญ่ ทรงลึกไม่บานออก แต่ก็ธรรมดาสำหรับร้านที่นี่ ใน สคป. อาจจะดูราคาอาหารแพง แต่ปริมาณ 2 เท่าเมื่อเทียบกะไทยนะ คนที่นี่ต้องเดินเยอะ เค้ากินกันจัดหนักจ้า ... ในน้ำซุป ใส่ถั่วงอกหัวโต มีผักดองมาด้วย เคี้ยวกรุบๆ ดี ชอบมาก กินแทบยกชามซดเลยอ่ะ อาศัยว่าอายเด็กเสิร์ฟบ้างไรบ้าง แค่ถ่ายรูปในร้านมันก็มองทั้งร้านละ พูดภาษาจีนนินทาเรากันใหญ่ เหม่ๆๆๆ อย่าให้กรูฟังออกนะเมิง แต่จะได้ฟังออกมั้ย ไม่เคยคิดจะเรียนภาษาจีน ฮ่าๆๆๆ 










แล้วก็อิ่มท้องกางกลับบ้าน ก่อนนอนจัดกาวิสคอนไป 2 เม็ด ย่อยยากเกิ๊น อายุปูนนี้แล้ว ... ท่าทางความคิดจะลดน้ำหนักก่อนไปเที่ยวจะทำได้ยากซะแล้ว ภาษาเกาหลีก็ไม่กระดิก ยังแบกพุงไปกินเพิ่มที่นู่นอีกนะแกร TT



*รูปวันนี้ ถ่ายจากน้องโน้ตใหม่นะ ถ่ายชัดมาก ถ่ายในที่แสงสลัวๆ ก็ได้อยู่ แต่ชัดตื้นน้อยไปหน่อย แต่เอ๋ผการีบถ่ายด้วยแหล่ะ เด็กในร้านมองอยู่* 

Sunday, October 12, 2014

[Review] ความบ้าเห่อยังไม่จาง - Favourite Features in Samsung Note 4



ต่อจาก blog  [Review] บอกเลยว่าบ้าเห่อ - แกะกล่อง Samsung Note 4  อย่าได้คิดว่าความบ้าเห่อของเราจะหยุดแค่นั้น วันๆ เล่นแต่มือถือเยี่ยงนี้ ไม่มี Blog ต่อมาก็แปลกละ คราวนี้เอารูปชัดขึ้นมา (อีกหน่อย) มาให้ดูกัน ถ่ายจากพี่โน้ต 2 ถึงจะบ้าเห่อน้องใหม่ยังไง ก็ไม่ทิ้งพี่นะจ๊ะ อย่าเพิ่งงอนนะตะเอง เอาไว้ใช้กับเบอร์ไทยจ้า ขุ่นย่า Blackberry ได้เวลาปลดระวางแล้ว เก่าเกินบรรยาย ปุ่มก็เล็กเกิ๊น กดผิดกดถูก ฮ่าๆๆๆ *ได้ของใหม่ โวยวายของเก่า* พี่โน้ตไปปฏิบัติหน้าที่แทนขุ่นย่านะ


ด้านหน้า ด้านหลัง จะมีขอบสีเงินๆ ที่บอกเลยว่าค่อนข้างคม ความที่ซื้อเครื่องออกใหม่ ยังไม่มีเคสออกมาขาย (ที่ไม่ใช่แบบฝาพับของซัมซุง ไม่ชอบแบบฝาพับ รำคาญ) ผกาเลยต้องถือระวังมากก คอยเอานิ้วก้อยรองไว้ตลอดเวลา ซึ่งไอ้ความคมของขอบนี่แหล่ะ ที่ทำให้รู้สึกเจ็บนิ้วเวลาถือนานๆ     






อย่าไปว่า iPhone 6 เค้าเลยนะ ที่กล้องนูนออกมา น้องโน๊ต 4 เองก็กล้องนูนเหมือนกัน อ่ะนะน่าจะเพราะแข่งกันทำให้บาง แต่กล้องมันบางไม่ได้ ทีนี้พอไม่มีเคสหุ้ม เลยยิ่งต้องระวังเวลาวาง กลัวกล้องจะไปครูดกับพื้นโต๊ะ นางเอากระดาษทิชชู่รองตลอดง่ะ แหะๆ  พลาสติกฝาหลัง ทำเป็นแบบลายหนังด้านๆ ซึ่งชอบนะ ทำให้ไม่ลื่นมือดี มันด้านมากขนาดที่ปกติจะมีตรา Starhub กลมๆ ติดมาตอนแรก ติดได้ไม่ถึงวันหลุด พื้นผิวด้านจัด  \o/   ส่วนที่เสียบหูฟัง ก็จะโค้งๆ นูนๆ เหมือนกัน เพราะขาหูฟังใหญ่กว่า 


 

  



Finger Scanner 


กล้องด้านหน้า ก็ไม่ยังไม่มีแฟลชเหมือนพี่เบิ้ม HTC เหมือนเดิม ส่วนปุ่มข้างล่างมันเอาไว้สแกนลายนิ้วมือได้ด้วย เลอค่ามากกก แต่ขอบ่นหน่อย ว่าสปริงของปุ่มมันแข็งๆ บางทีกดไปแล้ว มันไม่ค่อยเด้งขึ้น หรือเด้งช้า ไม่ทันใจเจ๊ เดี๋ยวจะไป Feedback กับซัมซุง *รักแค่ไหน เราก็ไม่อวยนะ* 




*โปรดสังเกตหน้าเจ้าส้มตำ เซ็งกะปุ่มไม่ค่อยเด้งไปด้วย ฮ่าๆๆๆ* 


แต่ไอ้เจ้าตัวสแกนลายนิ้วมือเนี่ย สะดวกขึ้นเยอะนะ ไม่ต้องใส่ PIN บ่อยๆ (ตั้งให้ใส่ PIN เพื่อความปลอดภัย) มันให้เราสแกนได้ 3 แบบๆ ละ 10 ครั้ง ฉะนั้น ตะแคงนิ้วสแกนไปหลายๆ แบบเลย มันจะได้จำไว้เยอะๆ โอกาสผ่านสูงขึ้น ผกาสแกน 3 นิ้วเลย โป้งซ้าย โป้งขวา ชี้ขวา ไม่เจอลายนิ้วมือให้มันรู้ไปสิ แต่ถ้าไม่สแกนนิ้ว ก็ใส่ backup password ได้นะ อย่าไปบอกรหัสกับใครเค้าล่ะ  อ้อ การสแกนนิ้วมือ เอาไว้ใช้สำหรับ 4 ฟังก์ชั่นนะคะ (ผกาเลือกอย่างเดียวพอ) 

  • Screen lock
  • Web sign-in  
  • Verify Samsung account
  • Pay with PayPal




S Health 

ของเล่นใหม่ สำหรับคนใส่ใจสุขภาพ (แต่ไม่ใช่เรา ฮ่าๆๆ) มีฟังก์ชั่นวัดคลื่นหัวใจ คือเอานิ้วไปแตะที่ตรงข้างๆ แฟลช (ใต้กล้องหลัง) หรือถ้าใครขี้เกียจ จะมีฟังก์ชั่น Pedometer เตือนว่า ออกเดินหน่อยมั้ยจ๊ะเธอ จะขี้เกียจไปไหน และนางขี้โวยวายใช่เล่น ถ้าคุณไม่ลุกเดินไปไหน จะเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า แบบว่าชั้นมาทำงานนะแก ไม่ได้มาเดินเล่นนะยะ เดินไม่ถึงเป้าหมายก็โวยวายงุ้งงิ้ง แต่ถ้าเราเดินเกินเป้า มันจะสรรเสริญเรายกใหญ่ ประหนึ่งไปแข่งขันเดินมาราธอนชิงแชมป์โลก ฮ่าๆๆๆ ขำดีเหมือนกัน 




New Menu Buttons

ถ้าใครใช้ Note 2 มาก่อน (ไม่แน่ใจ Note 3 ด้วยหรือเปล่า) คงจะเคยชินว่า ถ้ากดปุ่มกลางทิ้งไว้ จะเป็นการดูแอพทั้งหมดที่เปิดอยู่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่ละ ฟังก์ชั่นนั้นย้ายไปอยู่ปุ่มซ้าย (ที่เคยไว้เปิดเมนูแอพ) แล้วถ้าจะเปิดเมนูแอพ ให้หาปุ่ม จุดจุดจุด (แนวตั้ง) อันนี้ยังไม่เคยชิน ฮ่าๆๆๆ 






วันนี้บ้าเห่อแค่นี้ก่อนนะ ไอ้เด็กปิโนข้างๆ (ปิโน = คนฟิลิปปินส์) พยายามยื่นหน้ามาเสือก ว่าเราพิมพ์อะไรยิกๆๆๆ ไอ้เด็กคนนี้เรื่องยาว วีรกรรมมันเยอะ ไว้เล่าทีหลัง  
   


  


[Photo] เดินเล่นจาก Boat Quay ไปเจอ Clarke Quay Oktoberfest


คืนก่อนนอนตี 5 กว่าจะลุกจากที่นอนก็เกือบบ่าย พยายามโทรไปยกเลิกอีกเบอร์ที่ StarHub เป็น ชม.ๆ สายยัง busy ตลอด หมดความพยายาม อาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้านดีกว่า 

ความมัวแต่บ้าเห่อมือถือใหม่ ไม่ได้อ่านเลยว่า Samsung เค้าให้ลงทะเบียนรับของสมนาคุณทางเวบก่อน เพื่อระบุเวลานัด นางก็โง่ รีบไปที่ Samsung Service Centre ที่ Marina Square เลย หน้าแตกแพล๊งสิคะ เซ่อเหลือเกิน ไม่รู้จักอ่านให้ดี แต่ก็ดีไปเดินเล่นห้าง ไม่เคยไปเลยอ่ะ เก่าก็จริงแต่ร้านเยอะดีนะ เสียแต่ว่า มันมึดๆ ทึบๆ เดินแล้วออกจะอึดอัดไปหน่อย 





เซ็งจัด หาไรกินก็ได้ฟระ ตั้งแต่ตื่นยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง นอกจากวิตามิน+คอลลาเจน ฮ่าๆๆๆ ปูนนี้แล้วอาหารไม่ค่อยอยาก แต่ขาดคอลลาเจนไม่ได้ใช่ป่ะ ไปเจอคาเฟ่คนเยอะดี ลองเข้าไปสั่ง Aglio Olio Pasta S$7.80 อร่อยดีแฮะ เอ๊ะหรือเพราะหิวตาลาย ฮ่าๆๆๆ ไม่ๆ อร่อยจริง ไม่ต้องอะไรมาก ผัดโอลีฟออย กุ้ง ใส่พริกขี้หนู จริงๆ ก็ทำง่ายนะ แต่ติดจะขี้เกียจทำเอง เช่าบ้านอยู่กันหลายคน ครัวเป็นของมีค่า ใช้สอยประหยัดเวลา เพราะคนอื่นรอใช้ต่อ 





แล้วเดินมาเจอร้านชื่อว่า Bangkok Jam ชอบการตกแต่งอ่ะ ป้ายทุกอย่างเป็นภาษาไทย ด้อนแคร์จริงๆ ว่าคนอื่นเค้าจะอ่านออกมั้ย เสียดายกินพาสต้าซะจุกไปแล้ว เอาไว้คราวหน้าจะลองแวะมาชิมนะ แต่อ่ะนะ ราคาก็โหดตามภาษาร้านอาหารใน สคป แหละ S$12+ ต่อจาน 





จากนั้นก็เดินมุดใต้ดิน จาก Marina Square Link ไป City Link ถึงสถานี City Hall เพื่อเดินไปห้าง Funan DigitaLife Mall ไปหาซื้อ SD Card ใส่กล้อง คิดดูแล้วว่าถ้าไปเที่ยว 5 วัน การ์ด 8GB ไม่พอแน่ๆ จัดเต็ม 32GB มันซะเลย ไปเจอราคาถูกสุดในร้านที่ซื้อประจำ S$28 (700+ บ. ร้านอื่นประมาณ $35) 

แล้วก็นั่งรถไฟฟ้าสายสีแดงไปอีกสถานีนึง ไปลง Raffle Place นั่งสีเขียวก็ได้นะ แต่แน่นอ่ะ สีแดงเกือบปลายทาง ว่างกว่า ได้นั่งสถานีเดียวก็ยังดี เริ่มเมื่อย ฮ่าๆๆ มาถึงเพิ่ง 6 โมง ฟ้ายังไม่มืดเท่าไหร่ นั่งเล่นรอเวลาฟ้ามืด ไฟเปิด นางถ่ายเซลฟี้ไปพลางๆ อิอิ นางซื้อกล้องปรับจอได้ เพื่อการนี้นี่แหล่ะ  

*ภาพวันนี้สีจริงๆ ค่อนข้างหม่น เพราะลองถ่าย Raw File ดู แต่ดันไม่มีโปรแกรม Raw Converter ที่ใช้ได้ คือมีแหล่ะ แต่คอมพ์อืดมากกก อิแก่ของแม่ไม่ไหวแล้ว เลยใช้โปรแกรม Convert ง่ายๆ แล้วใช้ PlayMemories Home ของโซนี่ปรับสีภาพอีกนิดค่ะ* 


  





แล้วไฟก็ค่อยๆ เปิดตอนทุ่มนึง เริ่มถ่ายจากโรงแรม Fullerton ได้พร้อปจากเรือสีสะท้อนแสงมาช่วย ค่อยมีสีสันหน่อย แต่แอบคิด ว่าถ้านั่งเรือลำนี้คงปวดหัวตาย คือสีแบบนี้เหมาะจะไปเปิดในผับมากกว่านะ ว่ามะ 






ไม่มีอะไรมาก ลองกล้องกับน้ำตกแถวโรงแรม จะดูว่าน้ำจะฟุ้งมั้ย ได้แค่นี้แหล่ะ >//<


เดินมาตรง Boat Quay ไปย่านที่ชอบมาถ้าอยากหาอะไรดื่มชิลๆ เพราะคนไม่พลุกพล่านเท่า Clarke Quay ออกแนวคนทำงาน ถ้าเย็นวันศุกร์คนจะพลุกพล่านมาก แต่ตอนนี้เพิ่งจะทุ่มกว่าๆ คนยังบางตาอยู่ 

ร้าน The Penny Black ตรงหัวมุมเป็นร้านที่คนเยอะตลอด ถ้าดึกๆ  คนล้นออกมาเต็มทางเดินเลย รู้สึกว่าจะมีดนตรีเล่นสด แต่ยังไม่เคยนั่งร้านนี้อ่ะ เพราะคนแน่นนี่แหล่ะ ไปนั่งคนเดียวมันแปลกๆ เขินๆ 





ร้าน Red Dot ชอบพาน้องๆ จากไทยมาจิบเบียร์ มีเบียร์หลากหลายดี ชอบเบียร์สาหร่ายที่สุด นุ่มดี อาหารก็อร่อยนะ เบอร์เกอร์จานใหญ่มาก พิซซ่าอิตาเลียนแป้งบาง พาสต้าจานใหญ่ ลองมาหลายจานละ อร่อยทุกอย่าง   





เป็นย่านที่มีอาหารหลากเชื้อชาติ ไทย ฝรั่ง แขก จีน โดยเฉพาะอาหารทะเล แต่เคยอ่านบทความ ราคาโหดมากนะ เลยไม่กล้าลอง 



เล็งร้านนี้เอาไว้ WAKANUI เป็นร้านเบอร์เกอร์ ดูราคาแล้วประมาณ $18-20 น่าลองอ่ะ



เดินมาจนสุดทาง แล้วรอดใต้สะพาน จะมาเจอร้าน Jumbo Seafood ร้าน Chilli Crabs ชื่อดัง ที่ไม่มีคำว่า "ง้อ" ลูกค้า ใครไม่จอง รอกินตอน 4 ทุ่มไปแล้ว และครัวปิดตอน 5 ทุ่ม คือรอได้ก็รอ รอไม่ได้ก็ไม่ง้อ หรือรอแล้วไม่รู้จะได้สั่งหรือเปล่าเพราะครัวจะปิดแล้ว เคยไปกินครั้งนึงกับน้องจากไทย และนายเลี้ยงอีกครั้ง นอกนั้นน้องๆ มาจากไทยกี่ครั้งก็ไม่ได้กิน เพราะไม่กล้าโทรจอง กลัวไปเที่ยวที่อื่นแล้วมาไม่ทัน รสชาติก็อร่อยนะ แต่อย่างว่า คนเยอะ อย่าได้หวังเรื่องบริการ 






เดินลอดใต้สะพานอีกที ไปโผล่ห้างเซ็นทรัล Riverside Walk ชอบทางเดินตรงนี้ จะมีภาพวาดแปลกๆ มาให้ดูตลอด 





ขำรูปนี้ พระราชินีถือถุงกาแฟ ร้านกาแฟที่นี่เค้าใส่ถุงแบบนี้แหล่ะ มีหูหิ้วให้พร้อมไม่ต้องผูกยาง



เดินถ่ายรูปฝั่ง Clarke Quay ไปเรื่อยๆ แสงไฟสวยดี มีเรือนำเที่ยววิ่งเป็นระยะ เลยได้ภาพมีสีสันขึ้นจากเรือที่วิ่งทำให้เป็นไฟเส้นๆ แต่ก็แอบถ่ายยาก ต้องยืนถ่ายตามมุมเสา เพราะคนเดินยั้วเยี้ย และมืดๆ คอยจะเดินชนขาตั้งกล้อง จะประหยัดไฟไปไหน เปิดโคมไฟสลัวๆ แค่นั้น แน่นอน วิวดีๆ ที่มืดๆ มีแต่คู่รักมาจู๋จี๋กันริมน้ำ คนไร้คู่ก็ได้แต่มอง และถ่า่ยรูปของนางไป เหอๆ  









ไม่ไหวละ 2 ทุ่มกว่า หิวมากอ่ะ พาสต้าเมื่อ 4 โมงย่อยไปหมดเกลี้ยง เดินลงไปชั้นใต้ดินของห้างเซ็นทรัล จะมีศูนย์อาหารที่เปิดยันดึก ถ้าใครมาแถวนี้อยากหาของกินราคาย่อมๆ เดินลงไปได้เลยจ้า บางร้านขายถึง 5 ทุ่มเลย แต่ก่อนไม่รู้ วันก่อน 4 ทุ่มกว่าพาน้องคนไทยที่มาเที่ยวไปดูว่ามีซุปเปอร์มั้ย จะหาอะไรกินรองท้อง แต่ไม่เจอซุปเปอร์ แต่เจอร้านขายข้าว พระเจ้าช่วยเราแล้ว มีของถูกๆ ให้กิน รอดตาย 

เดินมาเจอร้านขายต๊อกโปกี ชื่อ The Rolling Rice เห็นคนอื่นกินดูน่ากินอ่ะ ลองเลยดิ ความหิวจัด สั่งเซ็ตใหญ่เลย Extra Spicy Rolling Topokki + Bulgogi Roll Set $10.80 จำไว้เลยนะสาวๆ "อย่าสั่งอาหารตอนหิว" ฮ่าๆๆ  ชอบอ่ะอร่อยเกินราคามากมาย น้องรับออเดอร์ ถามให้แน่ใจว่าจะเอา Extra Spicy แน่นะ ตอบไปว่า "Sure! THAI people can eat!" พ่อครัว แม่ครัว เด็กเสิร์ฟ เป็นเกาหลีหมด ชอบเด็กเสิร์ฟ ตัวเล็กน่ารัก ยิ้มสดใสดี  







กินอิ่มท้องกาง ขยับพุงลุกเดินไปถึงสะพานเพื่อจะข้ามไป Clarke Quay ปกติสะพานนั้นจะมีคนที่อยากเมาในราคาประหยัดเต็มไปหมด จะมีคนซื้อเบียร์เหล้า มานั่งขอบสะพาน ปกติจึงเป็นมุมที่จะเดินผ่านไปเร็วๆ เพราะส่วนใหญ่มีแต่พวกเมาเลี้อยเลื้อน --" 






แต่เอ๊ะ ถ่ายๆ รูปอยู่ทำไมได้ยินเสียงกลองบนสะพาน มีใครมาโชว์อะไรเหรอ ลองเดินไปดู มีน้องๆ นักศึกษากลุ่มใหญ่ มาเล่น Percussion ต่างๆ หลากหลายแตกต่างกันไป และเต้นโชว์เข้าจังหวะอย่างพร้อมเพรียงไปด้วย สนุกมากอ่ะขอบอก ยืนดูเป็น ชม.เลย เพลินมาก แต่ดันเสียบรรยากาศอิตรงมีแขกดำ 3 คน เมาเลื้อย พยายามไปเต้นกวนพวกน้องๆ คนนำ น้องเค้าก็แอบรำคาญนะ พยายามเดินหนี แต่มันก็คอยเดินตาม ผกาถ่ายคลิปมาก็ต้องพยายามคอยหลบพวกมัน นึกออกป่ะ คนไหนกำลังตีนำช่วงไหน เราก็จะแพนกล้องไปหา ไอ้พวกนั้นก็พยายามเข้าไปหาคนนำ แล้วเราก็ต้องหลบกล้อง คือพูดตรงๆ รังเกียจที่จะมองว่างั้น ใครจะว่าเหยียดคนก็ช่างเหอะ สภาพแต่ละคนตอนนั้น มันน่าเหยียดอยู่แหล่ะ เฮ้อ พูดไปก็เบื่อ จะอยู่กี่ปีก็ยังไม่ชินซะที 














เดินข้ามสะพานไป กะว่าจะไปถ่ายรูปตรงกลางที่มีน้ำพุ แต่ดันมีงาน Clarke Quay Oktoberfest 2014 มีดนตรีสด มีลานเบียร์ มีอาหารเยอรมัน ขาหมูเยอรมัน (อันนี้อยากกินมากก) ก็แปลกตาดี ปกติมุมนี้จะมีแต่ร้านนั่งดริงค์เงียบๆ  แอบเปรี้ยวปากอยากกินด้วย แต่ที่นั่งเต็มอ่ะ ดนตรีสดก็โอเคนะ แต่คนไทยเล่นมันกว่า ฮ่าๆๆๆ อ่ะนะแค่นี้ก็ทำให้ฝรั่งเมาเบียร์เลี้อยหน้าเวทีได้แหล่ะ  








กำลังจะเดินกลับ เจอเจ๊คนนี้กำลังเต้นอยู่ เสียดายง่าเดินมาช้าไป นางเต้นพริ้วมาก


จะ 5 ทุ่มแล้ว กลับดีกว่าเดี๋ยวรถไฟฟ้าหมด แวะมาด้าน Riverside Walk อีกหน่อย แนะนำร้านเบียร์+อาหารอร่อยๆ อีกร้าน ชื่อว่า Brewerkz เบียร์สดอร่อยมากขอบอก มาทีไรสั่งเบียร์ผลไม้ หอมนุ่มลิ้นมาก พิซซ่าทะเลก็อร่อย รสจัดจ้านดี นอกนั้นเคยกินแต่พวกแซนวิช ก็อร่อยเหมือนกัน 





ส่วนน้านนี้ เป็นร้านแม็กซิกัน ชื่อ Cafe Iguana (คาเฟ่อีกัวน่า) ยังไม่เคยมาลองซะที เล็งไว้นานละ ต้องหาโอกาสมาลองให้ได้ ได้ข่าวว่าเสต็กอร่อย แต่รอก่อนนะ เดือนนี้จน ฮ่าๆๆๆ  






แล้วก็กลับถึงบ้าน น้องโน๊ต 4 มีฟังก์ชั่นใหม่ S Health มีแอฟนับจำนวนก้าวที่เดินให้ด้วย เก๋ไก๋ใช้ได้ รวมแล้วเดินตั้งแต่บ่าย 3 ยัน 5 ทุ่มครึ่ง เดินทั้งหมด 19,278 ก้าว 14,30 km แต่เผาผลาญไปแค่ 582 Cal. ฮ่าๆๆๆๆ เดินทั้งวัน ยังไม่เท่ากินพาสต้า+ต๊อกโปกีเลยใช่ป่ะ แต่มีคนแย้งนะว่าแอฟเพี้ยน แต่เราเฉยๆ เพราะไม่ได้ซีเรียสกับมัน แค่เอาไว้ดูเล่นหนุกๆ แค่นั้น