[Travelling] ติ่งตะเวนเกาหลี วันสุดท้าย - 20141025 Korean Trip Last Day

วันสุดท้ายแล้วอ่า ไม่อยากกลับเลย งือๆๆๆ เอ๋ผกาชอบอากาศหนาว ต่ำกว่า 0 นางก็อยู่ได้ อยู่ที่นี่หน้าใสมาก ทา BB Cushion หน้าเนียนกริ๊บไม่มีเยิ้ม งุงิ ชั้นอยากหน้าเด้งงี้ตลอดปายยย TT 

ตื่นมาตอน 8 โมง อาบน้ำแต่งตัว จัดกระเป๋าก่อน check-out ออกมาจากห้องตอน 9:40 เอาอีกแล้ว อิผู้จัดการมันหายหัวไปไหน เขียนเบอร์มือถือติดเอาไว้โทรไปก็ไม่รับ มีคนจะเช็คเอาท์คนอื่นด้วย เค้าจะฝากกระเป๋าเอาไว้เหมือนกัน ก็ไม่มีการตอบรับใดๆ จากมือถือ จนกระทั่ง 10 โมง อิผู้จัดการเดินออกมางัวเงีย หัวยุ่งเชียะ ที่แท้มันนอนหลับไม่ตื่น โทรไปไม่ได้ยิน คนโทรไปเป็นสิบๆ สายเลยเนี่ยนะ กวนมาก เมื่อคืนกลับมาตีหนึ่งกว่าก็ยังเห็นมันเล่นเกมส์ สงสัยเมาไม่ตื่นแน่ๆ เป็นคนดูแลภาษาไรวะ รมณ์เสียแต่เช้าเพราะเวลาวันสุดท้ายก็น้อยอยู่แล้ว นี่แหล่ะสาเหตุที่ไม่แนะนำสาขานี้ คนดูแลห่วยมากๆ

ก็ไม่เยอะเท่าไหร่นะ ว่ามะ (หรา?)

มีน้องบอกว่าพี่เอ๋จัดกระเป๋าเรียบร้อยมาก 

ก็เดินทางบ่อย จัดของให้เต็มได้ทุกอณู อย่าให้มีช่องว่าง

Ewha Womans University (이화여자대학교) & Ewha Shopping Street

กว่าจะได้ฝากกระเป๋าปาไป 10 โมงกว่า เลยเหลือเวลาแค่ 4 ชม.เท่านั้น ไปเดินเล่นช้อปปิ้งเก็บตกอีกหน่อยดีกว่า กระเป๋ายังไม่เต็ม คริๆๆๆ 

นั่งรถไฟฟ้ามาที่สถานี Ewha Womans University EXIT 2,3 ได้ยินว่า ม.หญิง แห่งนี้สวย มีของขายเยอะด้วย และก็ไม่ผิดหวัง ม.เค้าสวยจริงๆ พื้นที่เป็นเนินเขา ทั้งอาคาร สวนดอกไม้ต่างๆ ตกแต่งได้ดูสมเป็น ม.หญิง ใส่ใจรายละเอียดดี ถ่ายรูปที่นี่นานพอควร แดดร้อนแต่ลมพัดเย็นสบาย ชอบมาก ตลกดีทุกคนเห็นไม้เซลฟี้เอ๋ผกา มองแล้วซุบซิปกันใหญ่ ทำไมยะ รุ่นนี้ลมพัดแค่ไหนก็ไม่สะเทือนย่ะ แค่เมื่อยแขนสั่นนิดหน่อย แต่กล้องชั้นมีระบบกันสั่นสะเทือนไม่กลัวภาพเบลออยู่แล้ว 

เดินออกมาหน้า ม. เป็นย่านช้อปปิ้งของสาวๆ เสื้อผ้าเยอะดี ของทุกอย่างดูน่ารักกระจุกกระจิกไปหมด ราคาไม่แพงมาก นี่ขนาดร้านยังไม่เปิดเต็มที่นะ แต่เอ๋ผกาเดิน 2 ชม.หมดไป 4 หมื่นวอน ฮ่าๆๆๆ ถ้ามีเวลามากกว่านี้คงแย่ 

ซื้อเป้สีฟ้าลายดอกมาใบนึง ₩10,000

ใบใหญ่ดี แต่ใส่ของมากไม่ได้ เพราะสายกระเป๋าไม่มีบุซัพพอร์ต 

เคยใส่ของหนักทีนึง เล่นเอาไหล่เคล็ดเลย

ได้เสื้อมาตัวนึง  ₩30,000+ ไม่หนามาก เอามาใส่ที่สิงคโปร์ได้

ส่วนกางเกง ซื้อแถวสถานี Express Bus Terminal ตัวละ ₩10,000 ใส่วันสุดท้ายซะเลย 

เก็บตกฮงแด

แวะไป ม.ฮีฮวา แป๊บเดียวจริงๆ เที่ยงๆ ก็กลับมาที่ฮงแด กะว่าจะหาอะไรกินก่อนไปเอากระเป๋าสักหน่อย แต่ไหงนางเดินเข้าช็อป New ฺBalance ซะงั้น แล้วก็ไปเจอรองเท้าน่ารักคู่นึง สองจิตสองใจอยู่นาน เอาดีมั้ยนะ รุ่นนี้มี 2 สี น้ำเงิน กับ ครีม จริงๆ อยากได้สีครีมมากกว่าเพราะเพิ่งซื้อสีฟ้ามา และสีครีมน่ารักมุ้งมิ้งมากๆ แต่กลัวว่าจะสกปรกง่ายไป สุดท้ายก็เลือกน้ำเงินมาจนได้ ราคาโหดพอควร ₩109,000 และไม่มีเบอร์ 6 ด้วย มีแต่ 6.5 คู่สุดท้าย แต่พอลองใส่ก็โอเค เพราะมันหุ้มข้อเท้า ใส่ใหญ่กว่านิดนึงไม่เป็นไร 

New Balance รุ่น 891 ราคา ₩109,000

เดินเล่นแถว ม.ฮงอิก อีกนิดนึง เข้าไปใน ม. บรรยากาศแตกต่างจาก ม.อีฮวา มากมาย ดูแข็งๆ ไม่ตกแต่งหวานแหววเหมือน ม.ของสาวๆ แต่ชอบตึกตรงประตูทางเข้า เข้าใจออกแบบ ถ้าเป็นเมืองไทยอ่ะเหรอ แตกร้าวไม่แข็งแรงตั้งแต่ปีแรกละ งบประมาณอ่ะมีเยอะ แต่คนกินงบประมาณเยอะกว่า ฮ่าๆๆๆ

มุมนี้ถ้าตอนกลางคืนจะมีคนมาแสดงนั่นนี่ 

แต่กลางวัน เงียบมาก

ไก่ทอดคงจะฮิตไม่เลิกจริงๆ เดินไปทางไหนมีแต่ร้านขายไก่ จะกินทัคคาลบี้คนเดียวก็ไม่ไหวแฮะ ข้ามถนนย้อนกลับมาฝั่งที่พัก จากสถานีฮงแด EXIT 1 จะมีร้านซุปร้านนึงที่เปิด 24 ชม.ดีกว่า เห็นคนเข้าเยอะ น่าจะอร่อย ตอนนั้นมีเงินสดเหลืออยู่ ₩16,000 เลยสั่งเมนู Signature ของร้านเลยซะเลย ซุปเอ็นเนื้อ ₩15,000 ปกติไม่เคยกินซุปสีขาวๆ แบบนี้ กลัวจะจืด ก็จืดจริงแหล่ะ แต่คนเสิร์ฟมาสอนว่าต้องโรยต้นหอม โรยเกลือ พริกไทยนะ พอปรุงแล้ว เอออร่อยจริง เอ็นเปื่อยยุ่ยในปากเลย มิน่าขนาดราคาใช่ย่อย แต่เกือบทุกโต๊ะสั่งชามนี้กันหมด ตอนนี้ รู้ละว่า ถ้าร้านไหนเปิด 24 ชม. อร่อยชัวร์ ไม่งั้นเค้าไม่กล้าเปิดทั้งวันหรอก ถ้าไม่แน่จริง และพนักงานในร้านบริการดีมากค่ะ เห็นเป็นนักท่องเที่ยว สอนวิธีการกินใหญ่เลย ตอนแรกก็แอบตกใจเพราะเอ็นมาชิ้นใหญ่มาก นางก็เดินมาบอกว่า ใช้กรรไกรตัดเลยนะ คงเห็นเราทำหน้างงๆ กินไม่เป็นชัวร์ อิอิ กิมจิที่นี่อร่อยด้วย เปรี้ยวๆ ซ่าๆ ชอบมาก (บางร้านจะไม่ซ่า)        

ตอนยกมาเสิร์ฟ หน้าตาแบบนี้

คนเผ็ดร้อนอย่างเรา ต้องโรยพริกไทยขนาดนี้จ้า

กินไปนิดนึงยังไม่ได้โรยต้นหอม 

คนเสิร์ฟเดินมาบอกว่า ต้องโรยนะ ขาดไม่ได้ อ้อ จ้าๆๆๆ

ช้อปปิ้ง+กิน จนเหลือเงินติดตัวแค่ ₩1,000 เองอ่ะ แหะๆ แต่ไม่กลัวเพราะเมื่อเช้าเพิ่งเติมเงินการ์ดไปอีก ₩10,000 จริงๆ มันยังเหลืออีก ₩7,000+ แต่กลัวไม่พอถ้าจะนั่งแอร์พอร์ตบัส (ค่ารถ ₩10,000) ก็เลยเติมไปก่อน เหลือยังไง เอาไว้ใช้ทริปหน้า 

เดินไปเอากระเป๋า แล้วลากกลับมาที่สถานีฮงแดอีก ดันเซ่อซ่า หาป้ายแอร์พอร์ตบัสไม่เจอ ถามน้องในไลน์ก็ยังไม่ตื่น เดินเลยมาถึง EXIT 4 รถไฟฟ้าอีกทางนึง กระเป๋าก็หนักขี้เกียจลากไปลากมาละ เดินลงไปสถานีไปเลยละกัน เพราะ EXIT นั้นใกล้ AREX มากที่สุดแล้ว แล้วค่ารถไฟ AREX แบบธรรมดา ก็แค่ ₩6,000 สรุปนางเติมเงินมาไม่ได้ใช้ ฮ่าๆๆๆ ไม่เป็นไร เก็บเอาไว้ ... จนนั่งมากลางทางละ น้องตอบไลน์มาว่า ป้ายแอร์พอร์ตบัสอยู่ตรงเกาะกลางถนน เย้ยยย ก็สงสัยอยู่ใช่ป้ายนั้นมั้ย แต่เดินเลยมาแล้วก็ช่างมัน 

กระเป๋าขามามีใบเดียว ขากลับออกลูกออกหลานมาอีก 2

Incheon Airport

มาถึงสนามบินตั้งแต่บ่าย 3 เผื่อเวลาเยอะหน่อยเพราะต้องทำเรื่อง Tax Refund ซึ่งขั้นตอนยุ่งยากมากค่ะ ต้องเอาไปให้เจ้าหน้าที่ประทับตราบนใบเสร็จก่อน ซึ่งบางทีเค้าอาจจะขอตรวจของ แต่ไม่โดนตรวจ เสร็จแล้วถึงจะไปโหลดกระเป๋าได้ 

และก็มีเรื่องให้หน้าแตก เพราะไม่รู้ว่า Korean Air เค้าเคร่งครัด ยอมให้แค่กระเป๋าใบเดียวเท่านั้น ไอ้เราก็คิดว่ากล่องคงไม่เป็นไร เจ้าหน้าที่บอกว่าตามกฎ จะโหลดอีกชิ้นต้องเสีย ₩100,000 เหวอ ของข้างในนั้นมูลค่าแค่ ₩40,000+ เองนะ เค้าจะให้ถือขึ้นเครื่อง ก็ดันมีกระเป๋าลูกน้ำเงินแล้ว เราก็บอกว่า ถ้าไม่ได้ก็ต้องทิ้งไปบ้างแหล่ะ คงถือขึ้นเครื่องหมดไม่ได้ ไปๆ มาๆ นางสงสารอ่ะ เห็นว่ากระเป๋าใหญ่ นน.แค่ 17 กก.เอง ขาดอีกตั้ง 6 โล สุดท้ายยอมให้โหลดกล่องได้ รวมกันก็ยังแค่ 20 โล พนักงานเค้าน่ารักอ่ะ แต่บอกว่าคราวหน้าไม่ให้แล้วนะ เห็นคราวนี้บินเกาหลีครั้งแรก เราไม่รู้จริงๆ นางสงสาร อิอิ จ้าๆๆๆ คราวหน้าจะมาเกาหลี พี่จะเอากระเป๋าใบยักษ์มาเลย

ก่อนเดินเข้าเกท นางเกือบลืมคืน Pocket Wi-fi เกือบไปแล้วมั้ยละ ไม่งั้นจ่ายค่าปรับอีกหลายแสนวอนเลย รวมค่าเช่า-ส่วนลด+ภาษี 5 วัน ₩34,100 (1,078 บ.) ตกวันละ ₩6,820 เท่านั้น ไม่แพงเลยนะ จัดว่าคุ้มกับเน็ตเร็วปรื้ดๆ นี่ถ้ามาหลายคนยิ่งคุ้มกว่านี้ ตอนจ่ายต้องรูดบัตรเท่านั้น เพราะนางหมดตรูดแล้ว แหะๆ

เดินเข้าเกทมาอย่างง่ายดาย ยิ้มให้ ตม. เค้าก็ยิ้มตอบ ไม่เห็นจะดุเลยสักนิด จากนั้นรีบไปขอ Tax Refund ที่ Gate 23 เลย ไปถึงตกใจแถวยาวมาก และต้องต่อ 2 แถวด้วย เพราะบางร้านเป็นป้ายส้ม บางร้านป้ายน้ำเงิน ป้ายน้ำเงินจะแถวยาวกว่า ได้เงินคืนมา ₩29,000 เย้ๆๆๆ มีตังค์กินข้าวทริปหน้าได้อีกหลายมื้อ นี่ถ้าของที่ซื้อจากล้อตเต้มาร์ททำ refund มาด้วย ก็ได้อีกเป็นหมื่นวอนล่ะ เสียดาย งุงิ 

ป้ายสีส้ม ส่วนใหญ่เป็นของที่ซื้อจากพูซาน 

ส่วนสีน้ำเงิน ส่วนใหญ่เป็นร้านในโซล 

กว่าจะเอาเงินคืนจากประเทศเค้า ลำบากนักหนา อยู่ตรงนี้เกือบ ชม.ได้อ่ะ

เย้ๆๆๆ จากเหลือเงิน ₩1,000 มีตังค์ซื้อน้ำแล้วจ้า

Duty free อินชอน มีหลายร้านมาก เดินดูเฉยๆ ไม่ได้ซื้ออะไร ซื้อมาครบแล้วว่างั้น แค่นี้ก็จนไปอีกหลายเดือนละ >//< อยากได้ขนมบางอย่างก็ซื้อไม่ไหว แพงเกิน บอกเลยว่าดิวตี้ไทยถูกกว่าเยอะ 

เดินมาเจอเหม่งที่รักของนูน่า แต่ซื้อไม่ไหวคร๊า US$50 แพงมากกก

เดินไปเกทเลยดีกว่า อยู่เกท 12 คือข้างหลัง ตม. เลยน่ะแหล่ะ อะไรจะเดินใกล้ขนาดน้าน อำนวยความสะดวกสายการบินของชาติเต็มที่ว่างั้น ขากลับก็คนแน่นเต็มลำเหมือนกัน วันหยุดยาวสิงคโปร์นี่นา 

ถ่ายกับเครื่องบินหน่อย ไม่ได้บินไฮโซได้บ่อยๆ หรอกนะ คริๆๆๆ

ก่อนบินขึ้น เครื่องมีปัญหาระบบเทคนิค 

เห็น reset จอตั้งหลายรอบ สุดท้ายต้องดีเลย์ไปครึ่ง ชม.

   
การเดินทางกลับ เป็นอะไรที่ทรมานมาก เพราะตลอด 6 ชม.ไม่ได้หลับเลย ผู้หญิงนั่งข้างๆ นางเป็นหวัด ซื้ดน้ำมูกตลอดทาง กระดาษทิชชู่ก็ไม่พก นั่งซื้ดน้ำมูกอยู่ได้ จนแอร์ต้องคอยเอากระดาษมาให้ นั่งๆ ไปสัก ชม. เราก็เริ่มหายใจไม่ออก คิดว่าติดหวัดนางแน่ๆ เพราะเป็นหวัดอยู่นิดหน่อยก่อนแล้ว ซ้ำเข้าไปอีก ขนาดกินยาแก้แพ้แล้วก็ไม่ช่วย น้ำมูกเริ่มไหลตามนาง 

แล้วขากลับเนี่ย อากาศไม่ดีตลอดทาง สัญญาณรัดเข็มขัดขึ้นทุก 10 นาทีได้เลยมั้ง ตอนเสิร์ฟอาหารก็ต้องคอยเอามือปิดแก้วเอาไว้ กลัวจะกระฉอกออกมา แอร์สจ๊วตเก่งมากอ่ะ เดินเสิร์ฟไม่สะทกสะท้าน แต่คนกินใจไม่อยู่กับเนื้อกะตัว กินไม่อร่อยเลย แอบเสียวว่าจะตกหลุมอากาศแรงเหมือนขามา ... แต่จริงๆ เอ๋ผกากลัวไวน์หก ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เครื่องตกอ่ะไม่กลัว กลัวของกินตรงหน้าตกกระจาย ... ขากลับสั่งผัดหมี่เนื้อ กินบิบิมบับมาจุกแล้ว ก็อร่อยดีนะ ไม่จืดชืด ไม่ต้องปรุง ของว่างเป็นไอติมชีสเค้ก อันนี้อร่อยมากอ่ะ อ้อ เที่ยวนี้เค้ามีของว่างให้อีกรอบประมาณ ชม. นึงก่อนเครื่องลง สงสัยเพราะเครื่องดีเลย์เลยเอามาขอโทษ จัดพิซซ่าไปอันนึง อิ่มตื้อ 

โดยรวมแล้ว ชอบบริการ Korean Air นะ ใส่ใจดีทั้งภาคพื้น ทั้งบนเครื่อง แอร์คอยเดินดูตลอดว่าจะเอาอะไร คนป่วยข้างๆ เค้าก็คอยเอาน้ำอุ่น+ทิชชู่มาให้ เจอคนแก่ก็นอบน้อมนั่งลงกับพื้นพูดด้วย แอร์สวยมาก สจ๊วตหน้าไม่ศัลย์ก็หล่อจ๊ะ ยิ่งตอนขากลับหล่อระดับเล่นละครเป็นพระรองได้เลยอ่ะ >//<  จัดว่าคุ้มเงินที่จ่ายไปแล้วล่ะ 

มาถึงสิงคโปร์ตอนเกือบๆ ตีหนึ่ง คนล้นหลาม ตม.แน่นเลย ไม่เคยเจอ ตม.แน่นขนาดนี้มาก่อน คงเพราะเป็นเวลาที่เที่ยวบินไกลๆ จะลงเวลานี้พอดี ... รถไฟฟ้าหมดแล้ว รอต่อแถวแท็กซี่นานมาก เพราะคนเป็นพันแต่มีแถวแท็กซี่ 10 แถว ... คงไม่มีที่ไหนแท็กซี่เยอะเท่ากรุงเทพฯ สินะ ... ถึงบ้านเกือบตี 2 และเช้าป่วยลุกไม่ขึ้น ติดหวัด ผญ.ข้างๆ มาเต็มๆ ลาป่วยอีกวัน TT

จบแล้วจ้า ทริป 5 วันที่มีความสุขตลอด แต่ละวันเดินเยอะมาก เที่ยวแต่เช้ายันดึก สนุกดี ได้เห็นว่าจริงๆ แล้วคนเกาหลีใช้ชีวิตยังไง ผู้คนเป็นยังไง ชอบนะ ... คนเกาหลีถึงจะหน้าบึ้งๆ เสียงดัง โผงผางบ้าง แต่ใจดี ที่ประทับใจที่สุดคือคนพูซาน อาจุมม่าน่ารักดี ไม่พูดอังกฤษแต่พยายามสื่อสารสุดฤทธิ์ คนโซลอาจจะดูเครียดๆ ตามภาษาเมืองหลวง แต่ก็ชอบโดยเฉพาะที่ช้อปปิ้ง อิอิ ... ผญ โซล สวยๆ เยอะ หน้างี้เนียนเลย (ศัลย์บ้างประปราย แต่เอ๋ผกาไม่ถือ เพราะนางก็ศัลย์ ^^) ห้องน้ำเต็มไปด้วยสาวๆ ยืนแต่งหน้า รู้สึกว่าเอ๋ผกาไม่ผิดเหล่าผิดกอก็ที่นี่แหล่ะ ฮ่าๆๆ เพราะ ผญ ในสิงคโปร์เค้าไม่ค่อยแต่งหน้าน่ะ การเติมแป้งในห้องน้ำดูจะแปลกตา ... ส่วน ผช. ต่อให้ไม่ศัลย์ก็บอกเลยว่าหน้าตาดีกว่า ผช.สิง มาเลย์ ปิโน อินโด อินเดีย จ้า!!! คือเอ๋ผกา ชีวิตอับเฉาแวดล้อมด้วยผู้หน้าเหียกว่างั้น ฮือๆๆๆๆ  ... ส่วนอาหาร ไม่ต้องพูดถึง อร่อยทุกมื้อ เสียดายที่กินได้แต่อาหารจานเดียว ถ้ามาหลายคนคงได้กินตัวกลม กลิ้งขึ้นเครื่องบินแน่ๆ  

ใครจะแอนตี้ประเทศนี้ เอ๋ผกาไม่รู้ ชั้นชอบของชั้นก็แล้วกัน ... แล้วจะกลับไปใหม่นะ เกาหลี ...  

[Travelling] ติ่งตะเวนเกาหลี วันที่ 3 - 20141024 Korean Trip Day 3

นั่งรถไฟไป Jeonju (전주) 

ตื่นตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง แอบนอนไม่หลับแป๊บนึง เพราะอีกเตียงนึงกลับมาตอนตี 3 อาบน้ำ สระผม ไดร์ผมอีกนะ ไม่คิดบ้างเหรอว่าเสียงไดร์ตอนตี 3 เนี่ยมันรบกวนชาวบ้าน เอ๋ผกาเลยเอามั่ง ไดร์ผมตอน 6 โมงแก้แค้นนาง แต่ดีนะที่ตื่นก่อนเพราะตอน 6 โมงมีคนตื่นมาอาบน้ำเพราะจะ check-out ไม่งั้นสายแน่ๆ

พยายามจะเดินเข้าไปทักทาย แต่นางไม่สนใจอ่ะ

ดูดิ นางทำเมิน เช๊อะ

   

ออกจากที่พัก 6 โมงครึ่งรีบไปที่สถานีรถไฟ Yongsan ที่ออกแต่เช้าเพราะกลัวจะติดเวลาเร่งด่วนของคนทำงาน รีบไปดีกว่า ไปถึง 7 โมงนิดๆ จะเอา KR Pass ไปแลกตั๋ว แต่พนักงานบอกว่าไม่มีที่นั่งแล้ว เอาพาสไปขึ้นรถไฟได้เลย แง๊ๆๆๆๆ ไม่น่านิ่งนอนใจเลย เห็นพูซานรถว่างตลอด แต่จอนจูไม่เหมือนกัน มีวันละ 4 เที่ยวเอง แถมเป็นวันศุกร์ด้วย ที่ซื้อ KR Pass 3 Days ราคา ₩93,100 เพราะตั้งใจว่าจะออกนอกเมือง 1 Day Trip ไปจอนจู และราคา Pass เหมือนได้นั่งวันที่ 3 ฟรีๆ แล้วไงล่ะ ได้ไปฟรีแต่จองตั๋วไม่ได้ ต้องยืนไปเนี่ย TT

ไปดีหรือไม่ไปดีนะ เศร้ามากมาย ชั้นจะมาลำบากทำไมเนี่ย

รถไฟเที่ยว 8:20 ระหว่างนั้นก็แอบคิดนะว่าจะไม่ไปดีมั้ย ยืนไม่ไหวนะ ยิ่งตอนกลับเดินจะยิ่งเหนื่อย หรือจะเปลี่ยนแพลนไปเกาะนามิดี ไม่สิ อย่างเอ๋ผกา ตั้งใจแล้วต้องทำให้ได้ ยืนก็ยืนวะ นางจ้องจอเต็มที่ว่าเมื่อไหร่จะบอกเลขชานชาลา จะได้รีบไปเผื่อได้ที่นั่งสำรอง (จำได้จากรถไฟพูซาน ตรงประตูมีที่นั่งสำรอง) 8 โมงพอเลขรถไฟขึ้นจอว่าอยู่ชานชาลาไหน นางรีบบึ่งไปเลยค่ะ เช้านั้นอากาศประมาณ 10 องศา นางก็ไปยืนหนาวรอ แล้วก็โชคดี ได้ที่นั่งสำรอง ข้างขยะ ฮ่าๆๆๆ แต่ขยะสะอาดนะ 

ที่นั่งสำรองนั่งไม่สบายหรอก แข็งๆ แต่ก็ยังดีกว่ายืนอ่ะนะ

รีบมาก่อนคนมีตั๋วนั่งอีก 

นั่งข้างๆ ขยะนี่แหล่ะ ไม่สนใจ

พนักงานรถไฟจะมาเดินตรวจตั๋วอีกรอบ (ไม่เหมือนพูซาน) ก็ยื่น Pass ให้เค้าดู พนักงานรถไฟที่นี่สวยยังกะแอร์โฮสเตสเลยอ่ะ นั่งหลับหน้าขยะไปสัก ชม.นึง พนักงานมาพ่นภาษาเกาหลีใส่ แล้วชี้ๆ ไปข้างใน อ้อ แปลความได้ว่า มีที่นั่งว่างอีกโบกี้นึงไปนั่งได้ เออแฮะดูแลดีจังเลย พอเราได้ที่นั่งก็เดินมาดูเพื่อจดว่านั่งตรงไหน แล้วบอกว่าจอนจูจะถึงตอน 10:30 นะ ได้นั่งไปอีก ชม.กว่า สบายแฮ นั่งกินคิมบับที่เตรียมมา มื้อเช้ายังไม่อยากกินมาก กลัวปวดห้องน้ำ (นางไส้ต่อตรง) อ้อ รถไฟสายนี้ไม่มีของขายเหมือนพูซาน เตรียมเสบียงกันมาเองนะจ๊ะ

ได้นั่งเบาะดีๆ แล้ว เบาะปรับเอนได้ นั่งสบาย 

แต่ไม่ได้หลับนะ กลัวเลยเพราะมันไม่ใช่สถานีสุดท้ายเหมือนพูซาน

3 วันนี้นั่งแต่รถไฟ กินแต่คิมบับ เอาแค่พอรองท้องไม่อิ่มเกินไป

มาจอนจูถึง 10:30 ตรงเป๊ะจริงๆ แค่เห็นสถานีรถไฟ สมแล้วที่เป็นเมืองวัฒนธรรม ตกแต่งทุกอย่างเป็นแบบโบราณ มีพิพิธภัณฑ์เล็กๆ ในสถานีด้วย แต่ไม่ได้เดินเข้าไปดู  

พิพิธภัณฑ์เล็กๆ ในสถานีจอนจู

ด้านหน้ายังแอบโบราณนิดๆ 

แช๊ะมุมถ่ายรูปหน้าสถานีสักหน่อย

เดินไปที่ Tourist Information เพื่อถามว่าป้ายรถเมล์ไป Hanok Village อยู่ตรงไหน อ้าวเห็นป้ายนี้ วันนี้มีงาน Jeonju Bibimbap Festival ด้วยอ่ะ สงสัยเป็นอีกสาเหตุที่รถไฟแน่นไม่มีที่นั่ง    

Jeonju Bibimbap Festival 23-26 October 2014

Jeonju Hanok Village (전주한옥마을)  

จากสถานีรถไฟจอนจู ให้นั่งรถเมล์สาย 12, 60, 79, 109, 119, 142, 508, 513, 536, 542～546 ประมาณ 25 นาที ลงป้ายตรงข้าม Jeondong Catholic Church ไม่ต้องห่วงว่าจะหลง เพราะคนลงป้ายเดียวกันเพียบ และโบสถ์ใหญ่มองเห็นมาแต่ไกล  

ป้ายรถเมล์ยังทำหลังคาแบบโบราณเลยอ่ะ

ที่นี่ก็มีจุดไว้อาลัยเรือเซวอน

แถวป้ายรถเมล์เป็นตลาดย่อมๆ มีร้านอาหาร ร้านค้าเยอะอยู่

เมื่อเดินเข้ามาในแถบ Hanok Village ร้านอาหารจะตกแต่งเป็นแบบโบราณหมด 

เดินเข้ามา ขุ่นพระ คนเยอะมาก คิดถูกแล้วที่ไม่เปลี่ยนใจ ตั๋วยืนก็ยอมมา สถานที่ดูมีสีสันขึ้นดี ลานกิจกรรมกำลังทำบิบิมบับเลี้ยงเด็กๆ อนุบาล เด็กก็น่ารักอ่ะ กินกันตุ้ยๆ เด็กที่นี่ไม่เหมือนเด็กไทย ที่มักจะเลือกไม่ยอมกินผัก แต่ที่นี่อาหารเค้ามีผักอยู่แล้ว อาหารไทยน่าจะทำแบบนี้บ้าง (ปล.เกลียดจริงๆ เวลาเห็นคนไม่กินผัก บ่งบอกเลยว่าคนนั้นเป็นเด็กเอาแต่ใจตัวเองแค่ไหน) 

แอบขำเด็กคนนี้ คนอื่นเค้ากินอิ่มกันแล้ว 

ฮียังเคี้ยวตุ้ยๆ จนอาจุมม่าต้องมาคลุกข้าวให้อีก

มีเด็กอนุบาลมาทัศนศึกษาเยอะมาก แบ่งกลุ่มกันไปแต่ละจุด มากินข้าวบ้าง ถ่ายรูปตามสวนบ้าง เดินเล่นร้องเพลงบ้าง ดูวุ่นวาย เจี๊ยวจ๊าว แต่ก็ทำให้เราอมยิ้มได้ 

ถ่ายหน้างานหน่อยก่อนคนจะเยอะกว่านี้

อันนี้ต้องเสียค่าเข้า ไม่ได้เข้าอ่ะ คนเยอะไป

ครูจะจัดให้เด็กๆ จะเดินกันเป็นคู่จูงมือกัน

ดูหน้าน้องผู้ชายสิ พริ้มเชียวได้เดินจับมือสาว ฮ่าๆๆๆ 

ร้านค้า ร้านอาหาร ตกแต่งเป็นสไตล์นี้หมด 

มีของกินเยอะอยู่นะ แต่พยายามไม่กินจุกจิกมาก กลัวจะกินมื้อหนักไ่ม่ไหว ฮ่าๆๆๆ ของที่ดูจะนิยมที่นี่มากที่สุดคือ ปลาหมึกปิ้ง ราดซอส โรยผงชีส กับหนังปลาหมึกแห้ง ก็อร่อยดี ปลาหมึกจะเหนียวนิดๆ แต่เคี้ยวมัน บริหารเหงือกดีแท้ (ไม่แนะนำสำหรับคนใส่ฟันปลอม ฮ่าๆๆๆ)  ไม้ละ ₩3,000 

ในงานเทศกาล นอกจากอะไรๆ เกี่ยวกับบิบิมบับแล้ว ก็ยังมีส่วนจัดแสดงอาหารเกาหลีด้วย ให้นักศึกษาเอาผลงานตกแต่งอาหารของตัวเองมาโชว์ 

มีมุมถ่ายรูปบิบิมบับแนว 3D แต่ถ่ายไม่ค่อยจะได้ คิวยาว รูปนี้ยังต้องรีบ  

เป็นรูปวิธีการคลุกข้าวยำ ข้างล่างเป็นภาพนูนๆ  

ยังมีของกินเล่นอื่นๆ อีกเพียบ 

มีไอติมกรวยยาวๆ ด้วย แต่ไม่ได้ลองกินอ่ะ ไม่มีคนซื้อเลย เกรงจะไม่อร่อย 

ร้านคอฟฟี่ช้อป+ขนมหวาน ต่อคิวยาวเลย

ส่วน Information มีห้องน้ำใหญ่ข้างหลัง คนเพียบเช่นกัน 

นักศึกษามาโชว์การตกแต่งอาหารเกาหลี 

ขนมก็ประดิษฐ์ประดอยใช่เล่นนะ  

น้อง 2 คนนี้มีคนมาขอถ่ายรูปเยอะมาก เพราะปลาเหมือนยังสดอยู่เลย

คือทุกคนสงสัยว่า เอาปลาดิบมาทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ ไม่เน่าเหรอ  

เที่ยงแล้วได้เวลากิน มาถึงนี่ก็ต้องกินข้าวยำสิ เดินเข้าร้านมุมถนน สุดทางเดิน ตอนเข้าไปคนไม่เยอะมาก แต่พอสั่งเสร็จ คนทยอยเข้ามาเต็มร้านเลย เอ๋ผกายังคงเป็นนางกวักให้ร้านเสมอ อันนี้เพื่อนที่ขายเครื่องสำอางค์บอกมา วันไหนเอ๋มาหาที่เคาน์เตอร์ วันนั้นจะขายดี ... 

เมนูที่คนสั่งเยอะที่สุด 

คืออันแพงสุด Joenju Beef Tartare Bibimbap ₩10,000 เป็นเนื้อดิบมาเลยจ๊ะ  

แต่เพราะต้องเดินทางไกล ไม่กล้าลอง จัดแค่ Jeonju Traditional Bibimbap ₩8,000

ใครเป็นโรคเก้าท์ อยู่เกาหลีไม่ได้นะ เพราะอาหารมีแต่ถั่วงอก ฮ่าๆๆๆ 

แต่เครื่องเคียงให้น้อยไปนะ

Jeonju Traditional Bibimbap ₩8,000 

อร่อยกว่าข้าวยำที่เคยกินมา ร้านนี้เค้ามีซอสของเค้าเองขายด้วย 

อันนี้อร่อย ทีแรกนึกว่าจะหวาน แต่หวานไม่มาก หอมๆ ดี กินเกลี้ยงเลยอ่ะ

ขอสักหน่อย โต๊ะข้างๆ มองก็ไม่สน

ร้านอยู่หัวมุมถนน ซอยสุดท้ายของ Hanok Village นะจ๊ะ 

เดินเล่นไปเรื่อยๆ มีมุมให้ถ่ายรูปเยอะดี เข้าซอยจากร้านอาหารก็เป็นย่าน Guest House แบบโบราณ ตกแต่งสวนสวยๆ น่าพักทั้งนั้น แต่ที่ไม่คิดมาพักแนวนี้ เพราะกลัวไม่มีไรทำตอนกลางคืน ฮ่าๆๆ นางเป็นนกฮูก นางนอนเร็วไม่เป็น 

ซอยนี้จ๊ะ มีที่เกสต์เฮ้าส์เยอะแยะ

แต่ละที่ตกแต่งสวนน่ารักดี

แดดจ้ามาก แต่ลมพัดเย็นเลยเดินสบายๆ

เอ๋ผกาหาได้แคร์ไม่ มาเกาหลีแต่ตากแดดหน้าดำ ฮ่าๆๆ 

อยู่สิงคโปร์แทบไม่ค่อยจะโดนแดด อยู่แต่ในห้องแอร์

มีร้านอาหารสร้างใหม่หลายร้าน แสดงว่าถึงไม่ใช่เฟสติวัลก็คงมีคนเยอะ

เค้ามีจุดบริการนักท่องเที่ยวเยอะนะ ไม่ใช่เฉพาะตรง Information ตรงกลางแค่นั้น

ใครไม่อยากต่อคิวห้องน้ำนานๆ เดินมาแถวนี้เลย คนไม่เยอะ มี Free Wi-Fi ด้วย

ศาลาโบราณ

มีเกมส์ปาลูกดอก เหมือนที่เห็นในละครพีเรียด 

กลองกับเรา ใครกลมกว่ากันจ๊ะ

นั่งเล่นหลบแดดที่นี่พักใหญ่ คนน้อย ดูครอบครัวพาลูกมาถ่ายรูปเพลินๆ

บ่อน้ำตรงกลาง เอาหินมาทำเป็นรองเท้าผู้หญิง มีคนโยนเหรียญไปด้วย 

แสงสะท้อนเยอะพยายามถ่ายได้แค่นี้แหล่ะ

เดินออกมาหาน้ำกินหน่อย น้ำองุ่นชื่นใจดี แก้วละ ₩3,000

ขำคนขายคนขวามาก ถามว่าเข้าไปนั่งข้างในได้ไหม 

เค้าไม่เข้าใจคำว่า Sit จนต้องย่อตัวทำท่าเหมือนนั่งให้ดู 

หัวเราะกันใหญ่ อ๋ออออออ

ออกจากซอยนั้นมาตอนบ่ายโมงกว่าๆ ทีแรกว่าจะเดินเล่นไปทางเขาข้างหลัง แต่ไม่ไหวอ่ะ เห็นปริมาณคนแล้ว รีบเดินกลับไปขึ้นรถเมล์ดีกว่า กลัวคนจะเยอะ เดี๋ยวไม่ทันรถไฟเที่ยว 16:20 เดินกลับไปทางเดิน อ้าว เค้ามีทำข้าวยำเลี้ยงคนในงานด้วย แง๊ เสียดาย อดเห็นบรรยากาศเลย เค้าเก็บหมดแล้ว   

ยิ่งตกบ่ายคนยิ่งเยอะ เด็กนักเรียนมัธยมมาทัศนศึกษากันเยอะด้วย

กลับเถอะนะเรา

ใบไม้ยังไม่เปลี่ยนสีเท่าไหร่นัก

เซลฟี้สุดท้ายในจอนจู

แอบสงสัย เค้าทำหลังคารั้วยังไง ถึงได้ดูเหมือนไม้เก่า

ซอกซอยต่างๆ ก็มีของขายกระจุ๊กกระจิ๊ก

อ๊าก อันนี้น่ากินทำเหมือนคิมบับแต่ใช้แป้งวาฟเฟิล 

แต่กินไม่ไหวแล้วอ่ะ ยังจุกข้าวยำอยู่เลย

มีซุ้มขายอาหารตามทางเดินตลอดทาง

เสียดาย เดินมาไม่ทันตอนเค้าทำบิบิมบับแจกคนร่วมงาน

เดินมาถึงเก็บของแล้ว 

ร้านของที่ระลึก อยากได้รองเท้าอ่ะ 

แต่กลัวจะเต็มกระเป๋า ไม่รู้จะเอาไปเก็บที่ไหนด้วย

ออกมาถึงป้ายรถเมล์ตอนบ่าย 2 รอครึ่งชั่วโมงแหน่ะกว่ารถเมล์จะมา แล้วนางก็เซ่อขึ้นไปแล้วไม่ทันดูทาง เห็นคนลงป้ายเยอะๆ นึกว่าถึงสถานีแล้ว แต่ไม่ใช่อ่ะดันเป็นสถานีรถบัส แล้วจะรอคันใหม่สงสัยต้องรออีกครึ่งชม. ขี้เกียจละ โบกลุงแท็กซี่ดีกว่า สือสารกันไม่เข้าใจ จนต้องเอารูปสถานีที่ถ่ายไว้ตอนมาให้ดู นั่งไปอีกไม่ไกลก็ถึงสถานี ค่าแท็กซี่ ₩4,000  

 

ดีนะที่ถ่ายรูปสถานีเอาไว้ ไม่งั้นนั่งสื่อสารกันอีกนานแน่ๆ

มาถึงสถานีตั้งแต่บ่าย 3 รถไฟเที่ยว 16:20 จริงๆ ยังมีอีกหลายที่ๆ อยากไปในเมืองนี้นะ จะนั่งเที่ยวต่อไปตอนทุ่มกว่าก็ได้ แต่ไม่เอาดีกว่าจะถึงโซลดึกเกินไป นั่งเล่นรอรถไฟมา คนค่อนข้างเยอะ พอได้ขึ้นรถ น่าเศร้ามากแม้แต่ที่นั่งสำรองก็เต็ม มีคนยืนไปโซลกับเราเพียบเลย บางช่วงเมื่อยๆ ก็นั่งกับพื้นซะเลย รถไฟขากลับไม่ใช่แค่ 2 ชั่วโมงเหมือนขามา เพราะเป็นเย็นวันศุกร์ คนเดินทางกลับบ้านกันเยอะมั้ง จึงจอดแต่ละสถานีค่อนข้างนาน กว่าจะถึงโซล 2 ชั่วโมงครึ่ง นั่งพื้นได้แค่ชั่วโมงเดียว เพราะยิ่งใกล้โซลคนยืนยิ่งเยอะ เป็นการวางแผนที่ไม่ค่อยดีนัก แต่เอาน่ะอีกรสชาติของชีวิต ได้เห็นว่าคนเค้าใช้ชีวิตกันยังไงก็โอเคละ อ้อ ดีนะที่ไม่พกเสื้อโค้ชมา วันนี้อากาศแค่เย็นๆ 15 องศา พอขึ้นรถไฟอย่างร้อน 

ประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิต นั่งบนพื้นรถไฟเกาหลี 

ไม่ต้องแคร์ ไม่ต้องอาย คนอื่นก็นั่งกัน

มีผู้ร่วมยืนเป็นสาวน้อยน่ารัก ทักทายทุกคนทั่ว

แม่พายืนแต่ไปสถานีเดียว ครึ่ง ชม. ก็ถึง

ป้าคนนี้มากับสามี สามีนั่งพื้นไม่ว่าคนแน่นขนาดไหนแกก็นั่งต่อไป

ส่วนตัวป้าโชคดี มีผู้ชายคนนึงลุกให้นั่ง แกเลยได้นั่งตลอดทางตั้งแต่จอนจูยันโซล

Myeong-dong

จากที่ควรจะเดินทาง 2 ชม. สายไปอีกครึ่ง ชม. จึงมาถึงสถานีโซลตอนทุ่มตรง การยืนตลอด (นั่งพื้นไม่ได้แล้ว) มาชั่วโมงครึ่งไม่ได้ทำให้นางหมดพลังงาน นางนั่งรถไฟฟ้าต่อไปยังมยองดง ก็ยังงงตัวเอง เอาแรงมาจากไหนนักหนาวะเนี่ย ร้านค้าเยอะมาก แต่ไม่ได้ซื้ออะไรให้ตัวเองนอกจากที่เขียนคิ้วน้องที่บ้านฝากซื้อ เพราะร้านค้าเยอะ เปิดแข่งกัน ยี่ห้อเดียวก็มีหลายสาขา คนขายตื้อมากมาย เป็นคนไม่ชอบซื้อของกับคนขายที่ตื้อๆ เลยได้แต่เดินเล่นๆ รู้สึกช้อปปิ้งย่านนี้ไม่ใช่แนวตัวเอง ฮาๆๆๆ

มีสกินแคร์แบรนด์ที่ไม่รู้จักเพียบเลย แต่แทบไม่มีคนเข้า

ก็แหม ดูหน้าคนขายร้านพวกนี้สิ สิวตรึม แล้วลูกค้าที่ไหนจะเชื่อถือ

ไม่น่าเชื่อใช่มะ ว่าเอ๋ผกาไม่ได้ซื้ออะไรเลย

ร้านเยอะ ของเยอะ คนขายก็ตื้อเยอะ

เดินเฉยๆ ดูบรรยากาศพอละ

หิวแล้ว หาอะไรกินดีกว่า มื้อนี้กินบะหมี่เกี๊ยวที่ร้าน Myeongdong Kyoja สั่งเกี๊ยวที่ขายดีของเค้า ชามละ ₩8,000 ชามใหญ่ เยอะมาก ไส้เกี๊ยวอร่อยดี แต่ดันชอบกิมจิเค้ามากที่สุด มันเปรี้ยวๆ ซ่าๆ สะใจดีแท้ คนเยอะวุ่นวาย แต่คนเสิร์ฟดูแลดีมาก เดี๋ยวเอาลูกอมมาให้ เดี๋ยวเติมกิมจิให้ ประทับใจแท้ อ้อ แต่แปลกอย่างนึง พอเป็นนักท่องเที่ยว พูดภาษาอังกฤษ เค้าจะบอกให้จ่ายเงินก่อน แต่คนเกาหลีโต๊ะข้างๆ กินเสร็จแล้วค่อยจ่ายอ่ะ แปลกดี กลัวโดนชักดาบเหรอยะ  

แอบแพง แต่อร่อยก็โอเคนะ ติดใจกิมจิที่สุด

ตามทางเดิน จะมีของกินขายไปเรื่อย ได้เสียตังค์ตรงนี้แหล่ะ ฮ่าๆๆๆ เจอร้านปลาหมึกย่าง หยุดชะงัก มันน่ากินมาก หอมกรุ่น สั่งมาตัวนึง ₩5,000 คนขายตัวสูงมาก เท่าที่เห็นคนเกาหลีส่วนใหญ่ตัวสูง แต่พ่อค้าแอบร้ายนะ เรายืนมองอยู่ เห็นเค้าบอกคนเกาหลีว่าตัวละ 5 พัน พอฟังตัวเลขออกนิดหน่อย เลยถามว่าตัวละ 5 พันใช่มั้ย ก็ราคาตามนั้น แต่พอคนจีนอีกคน พูดอังกฤษถามราคา ฮีบอกว่า 6 พัน เอ้ยยย โก่งราคาชัดๆ ดีนะชั้นไม่โดนหลอก 

พ่อค้าตัวแสบ

ปลาหมึกเต็มตัว หนวดยาวเฟื้อยนี่แหล่ะ เห็นปุ๊บหยุดซื้อปั๊บเลย

ปิ้งร้อนๆ ใส่ถุงกระดาษมาให้ กินตอนอากาศเย็นๆ ฟินแท้ 

กินหมดตัวนะนั่นขอบอก นั่งกินตรงหัวมุมถนนนี่แหล่ะ 

เดินไปหน่อยเจอน้ำส้มคั้นสด ใส่ถุงซิปล็อคแปลกดี 

แอบแพง ₩5,000 แต่ตอนนั้นอยากกินน้ำผลไม้พอดี  

ที่แพงน่าจะเพราะเค้าไม่ผสมน้ำตาลเลย โอเคแหล่ะ

4 ทุ่มแล้ว จะเดินกลับไปขึ้นรถไฟฟ้า เจอป้ายบอกว่ามีร้าน CD อยู่บนชั้น 3 ของร้าน Republic ใหญ่ก่อนถึงสถานี ลองเดินขึ้นไปดู เย้ๆๆๆ ยังไม่ปิด ได้เสียตังค์ที่นี่แหล่ะ กำลังตามหาอัลบั้มใหม่ JYJ อยู่พอดี ได้มาแล้วเย้ๆๆๆ JYJ JUST US ₩20,300 แถมด้วย KIM JAE JOONG REPACKAGE ALBUM ₩20,000 จริงๆ ของน้องแจได้อัลบั้มเซ็ตแรกมาแล้ว แต่ซื้ออีกเก็บเอาไว้ ทั้งที่ไม่ใช่เมน แต่นางกินตังค์มากที่สุด อัลบั้มเดียวออก 3 packages แล้วอ่ะ เอาน่ะอุดหนุนพี่ก็เหมือนช่วยน้องให้ดังร่วมกันแหล่ะ 

ดึกแล้วยังเปิดอยู่ แต่ก็มีคนไม่มากแล้ว 

อ้อ ชั้น 2 ของตึกนี้ มีห้องน้ำให้เข้าฟรีด้วยนะ สะอาดใช้ได้ คิวไม่ยาว

ที่รักของนูน่า พลาดดูคอนเสิร์ตที่กรุงเทพฯ ไปแค่วันเดียว

ทำไงได้ จัดวันพฤหัสฯ นูน่าลางานไม่ได้นี่นา

เพราะต้องเก็บไว้ลามาเที่ยวบ้านเกิดพวกหนูนี่แหล่ะ >_<

หมดทริปของวันนี้ยาวนานตั้งแต่ 6 โมงยันเที่ยงคืน ไม่สามารถไปต่อผับที่อยากไปได้ เพราะแค่ถึงห้องก็คอพับแล้ว อปป้าพรีเมี่ยมแห่งกังนัม เอาไว้รอบหน้านะ ไม่ไหวจริงๆ ติ่งหมดแรง (นี่ถ้าไม่ยืนบนรถไฟ อาจจะไปต่อไหว แต่ตอนนั้นขาล้ามากแล้ว พักเหอะๆ)